ที่จริงจะเขียนblog นี้ตั้งแต่กลับจากฝึกงานแล้วแหละ แต่ด้วยอุปสรรคทางเทคโนโลยีทั้งหลายทำให้ไม่ได้อัพซะที (ข้ออ้างของคนขี้เกียจนั่นเอง)

 

topicของblogแล้ว ใหม่ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังถึงขนาดไปโครงการทำงาน+เที่ยวสุดฮิตแต่ประการใด

 

สิ่งที่ขาดไม่ได้ของปี3คือการฝึกงาน แต่อีกนัยหนึ่งคือการเปลี่ยนที่นอนนั้นเอง . . .

 

สอบเสร็วันสุดท้ายเมื่อ 11 มีนาคม มีเวลาให้จัดกระเป๋า2วัน . . .

 

14 มีนาคม ..ออกเดินทาง

อ.นัดไว้ว่ารถออกตอน9โมงเช้า อิใหม่แหกขี้ตาออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ 6โมง แล้วเป็นไงละ  มาถึงมีตะลัยจอดอยู่หน้าตึก1คัน กับเพื่อนที่นั่งง่วงกันอยู่หน้าตึก เพราะกว่าอาจารย์จะมาถึงก็ปาไปเกือบ11โมง

 

เดินทางด้วยความทรมานเล็กน้อย(ใหม่หลับเกือบตลอดทาง) แต่การนั่งตะลัยให้ความรู้สึกดีไปอีกแบบ(อย่างน้อยก็ดีกว่ารถทัวที่ไปทริปPhyco)

 

จุดหมายของเราอยู่ที่

 

เป็นครั้งที่2แล้วที่มาคลองวาฬ (ครั้งแรกตอนtrip taxo)

ในวรรดาสถานีวิจัยที่เคยไปมา ใหม่ชอบที่นี่มากที่สุดนะ (แต่ไม่นับที่ระนองเพราะไปหลังtsunami พอดี กำลังเยินสุดๆ)

 

ตอนที่มาครั้งแรกนั้นไม่ได้สำรวจสถานีกันเท่าไร (แค่มานอนอย่างเดียว)

 

 

^

^ ภูเขาลูกนี้อยู่ติดกับสถานีฯ (อยู่หลังเขาซะงั้น) ยิ่งอยู่ในตัวเมืองก็ยังมองเห็น ส่วนบ่อที่เห็นเป็นบ่อที่ใช้พักน้ำทะเล ไม่รู้ว่าพักกันมานานเท่าไรแล้ว ลงไปลอกสาหร่ายขึ้นมา เน่าโคตรๆ

 

 

^

^ พื้นที่รับผิดชอบ เป็นบ่อเลี้ยงChlorella (primary producer) เอาไปใช้เลี้ยงสัตว์น้ำอื่นๆ

วันๆก็ ล้างบ่อ > น้ำ > เตรียมปุ๋ย > ปล่อยหัวเชื้อ > กวนบ่อ 

นอกจากนี้ก็ยังมีงานกลุ่มที่รับผิดชอบการเลี้ยงปูม้า (ยากจริงๆเลย)

 

 

มีเหตุการณ์ระทึกเกิดขึ้น เพราะมีฝนตก มีใครเคยบอกไหมว่าฝนที่ตกใกล้ทะเลมันจะแรงกว่าตกที่อื่น ลมพัดอย่างกับพายุ เพื่อนบางคนบอกว่ากะลามังเอย ถังเอยที่ใช้ในเรืองเพาะฝักปลิวว่อนไปหมด (โม้ละ) ส่วนใหม่นะหรอ ทำตัวเป็นประโยชน์โดยการวิ่งฝ่าลมมาเก็บผ้าที่ตากไว้ และปิดหน้าตากที่บ้านพัก (เปิดมันทุกบานซะงั้น)

 

 

^

^ ดูในรูปแค่สลัวๆ ทั้งที่ฝนตกแรงมากๆ(ถ่ายจากที่กินข้าว)

 

 

ที่นี่สัตว์ที่เจอมักจะตัวใหญ่ผิดปกติ

 

 

^

^ ตั๊กแตกยักษ์ ตัวใหญ่เกือบฝ่ามือ (มัวหน่อย จ้องดีๆถึงจะเห็น)

 

 

^

^ หอยตาล ไซส์ปกติ(แต่ก็ตัวใหญ่อยู่ดี) พี่ลิขิต(หรือพี่เทพ?) ไปเอาแม่ปู แต่ดันได้เจ้านี่เป็นของแถม มันติดมากับอวน ไม่รู้ตอนนี้เป็นไงบ้าง

 

 

 

^

^ ไอ้black สุนัขเพศผู้ที่มีนิสัยต้องอยู่มนุษย์ตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลากินข้าว

 

 

 

ออกมาอยู่นอกสถานีฯกันบ้าง ตอนแรกคิดว่าการมาฝึกงานต้องอดตายแน่ๆ แต่คิดผิดซะแล้ว

 

ที่นี่มีตลาดนัดวันอาทิตย์และพฤหัส ถึงแม้จะไม่มีเสื้อผ้าของใช้ให้ช๊อปเหมือนตลาดหัดมหิดลหรือตลาดนัดก่อนหวยออกที่เกษตร แต่ก็มีของกินให้พุงปลิ้นได้เหมือนกัน

 

ห่างจากสถานีฯไป2 กิโลกว่าๆ เราก็จะพบกับตลาดคลองวาฬ

 

 

^

^ อารมณ์เหมือนในหนังแฟนฉันเลยอะ

 

ตลาดคลองวาฬก็คล้ายๆกับตลาดตามต่างจังหวัด (คล้ายตลาดศาลายาเก่าด้วย) ของขายจะมีมากในช่วงเช้า และเป็นโชคร้ายที่ดันไปวันที่มีตลาดนัดพอดี เลยแทบจะไม่มีร้านไหนขายของกัน แต่ใหม่ก็ยังได้ยาเคลือบกระเพาะติดมือไว้ช่วยชีวิตเวลาอาหารไม่ย่อยแล้ว

 

ลองถามชาวบ้านแถวนั้นว่าทางลงทะเลอยู่ไหน แล้วเขาก็ชี้ไปที่ธนาคารกรุงเทพ

 

เมื่อเดินไปด้านหลังของธนาคาร จะพบกับ

 

 

^

^ แสงน้อยไปหน่อย ถ่ายได้แค่นี้แหละ

 

โหย....ยยยยย สวยอะ ทะเลที่นี่เป็นหาดหิน และคลื่นลมแรงมาก

 

 

 

^

^ เจ้านี้ คือbreakwaters เคยเห็นแต่ในหนังสือตอนเรียน Ocean เพิ่งเห็นอันจริงก็วันนี้แหละ ที่นี่ทำbreakwatersหลายอัน คลื่นลมคงแรงมาก

 

 

ยังๆ อย่าคิดว่ามีที่เที่ยวแค่นี้

ห่างจากสถานีไปเกือบ2กิโล (แต่คนละทางกับมาตลาด) เราจะพบกับ

 

 

^

^ ปากทางเข้าเป็นค่ายทหาร ข้างในมีทั้งทหารบกและก็ทหารอากาศ และก็อ่าวมะนาว

 

 

^

^ 2ตัวนี้ เฝ้าอยู่ข้างหน้า เป็นมิตรสมกับที่อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆ

 

มาดูพระอาทิตย์กันที่อ่าวมะนาว สวยสมกับที่ตื่นมาตั้งแต่ตี5จริงๆ

 

 

^

^ ทะเลเงียบมากๆ คลื่นลมไม่มี น้ำขึ้นสูงสุด แต่มันคงจะสนุกกว่านี้ถ้าเมื่อคืนไม่โดนแตนต่อยขาบวม กว่าจะเดินมาถึงที่อ่าวมะนาวลากขาแทบไม่ขึ้น

 

 

ไหนๆแล้ว ขอซะหน่อยเหอะ

 

 

^

^ สวยจริงๆ แล้วตรูจะเอานิ้วไปจิ้มพระอาทิตย์ทำไมฟระ

 

 

 

^

^ ตอนแรกจะเล่นมุขพระอาทิตย์ในกำมือ แต่ก็ไม่รอด

 

 

วันสุดท้ายที่เราอยู่ ทำไมมีรถช่อง9 วิ่งไปมาอะ แถมมีตำรวจอีก แล้วเราก็ได้คำตอบ

 

 

น่าจะซ้อมก่อนหน้านี้ จะได้ไปซ้อมด้วย

 

วันกลับ ออกจากที่นั่นตอนบ่ายโมงกว่า เดินทางด้วยตะลัยเช่นเดิม (และใหม่ก็หลับตลอดเช่นเดิม)

 

โชคดีที่รถมาผ่านถนนกาญจนาภิเษก เลยลงที่สมาคมชาวปักษ์ใต้แล้วต่อแท๊กซี่กลับบ้าน ไม่ต้องหิ้วกระเป๋าไปถึงเกษตร

 

 

ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ แล้วเจอกันฝึกงานเดือนตุลาที่กำแพงแสน

 

 

 

- ขอบคุณเจ้าหน้าที่ ที่สถานีฯทุกคน โดยเฉพาะพี่ไทรที่ไม่ดุแม้ใหม่จะทำงานผิดก็ตาม

 

- อยู่ที่นั่น กินโดยไม่คิดถึงอะไร เลยต้องพบน้ำหนักอีก4กิโลกลับบ้าน

 

- ข่าวร้ายที่สุด แม่โทรไปบอกว่าสีนวลโดนงูเห่ากัดตาย ถ้าใหม่อยู่บ้าน นวลคงไม่เป็นไร

 

- อาหารที่ให้แม่ครัวทำ แม้ไม่อร่อยแต่ก็กินหมดอยู่ดี

 

- ภาพทุกภาพถ่ายด้วย sony ericsson w550i อภินันทนาการท่านพี่

 

- เรื่องบางเรื่อง ใหม่ก็ไม่คิดให้รกสมอง

 

สุดท้าย . . . จะอัพblog เมื่อไรดีอะ