R. 的个人资料ขอทำตามใจสักที照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
|
ขอทำตามใจสักทีB y : นิ สิ ต ท ะ เ ล
1月29日 My first dive @ Pattayaชื่อก็บอกอยู่ ว่าได้ดำน้ำครั้งแรกในชีวิต หลังจากทุ่ทเทกำลังกายกำลังใจเรียนดำน้ำกับ ชมรมดำน้ำเพื่อการอนุรักษ์ คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มาเดือนกว่า (5 dives เองอะ) ที่ว่าต้องทุ่มเทกำลังกายแนะกำลังใจ เพราะ... แล้ววันที่ทุกคนรอก็มาถึง ได้มาสอบ open แล้วเฟ้ย!!! เช้าวันที่26 ม.ค. 51 ----------------------------------------------------------------------------- หลังจากหาอะไรยาไส้เรียบร้อย เราก็ออกเดินทางต่อ
วันนี้เมฆเยอะ แสงก็ไม่มี ลงน้ำไปหนาวตายแน่ตรู....
อิจฉาเฟ้ย! ทำไงนอนหลับกันง่ายจริง (2คนนี้เป็นเพื่อนกันจริงๆนะ
นั่งอ่านนิยายอิโรติกไปได้ครึ่งเล่ม ก็มาถึงกันซะที
วิวแบบนี้ มีที่เดียวในไทย แต่เราๆทั้งหลายก็ไม่มีเวลาชื่นชมวิว(ฝรั่ง?)กัน ต้องรีบปุเลงๆไปขึ้นเรือ ที่จะนำเราไปยังเกาะล้าน
เห็นเมืองพัทยาอยู่ลิบๆ ขอข้ามรายละเอียดของวันแรก เพราะอีฉันเมาเคลื่นอยู่ พอขึ้นจากน้ำก็หลับตลอด ค่ำนี้ เรานอนกันที่โรงแรม(?? ขออภัย จำชื่อไม่ได้) แบตหมด นอนตั้งแต่ยังไม่4ทุ่ม
จากนั้นจึงเคลื่อนขบวนไปขึ้นเรือที่แหลมบาลิไฮย์กันต่อ แล้วคุณพี่โชเฟอร์เหมือนรู้ใจพวกเรา ถึงพานั่งรถเลียบพัทยากลาง กิจกรรมที่เราทำกันในรถคือเที่ยวให้คะแนนฝรั่งที่พวกเรานั่งผ่าน (ช่างเป็นเจ้าบ้านที่ดีจริงๆเลย) ระหว่างทาง อีฉันเจอสิ่งที่น่ากลัวที่สุด "กระเทยโนบรา ใส่เสื้อซีทรูเห็นนมเก๊ 100%"<<<<< น่ากลัวโคตรๆ จะยกมือถือขึ้นมาถ่ายก็ไม่กล้า กลัวภาพติดตา น้องบางคนที่อัดโจ๊กกับก๋วยเตี๋ยว แทบพุ่ง เอามืออุดแทบไม่ทัน เอาล่ะ เราข้ามเรื่องสยองที่พัทยาไปแล้วกัน กลับมาที่สอบดำน้ำกันต่อ เป้าหมายของวันนี้คือเกาะสาก สิ่งที่เหมือนกับเกาะล้านคือฝรั่งเยอะเช่นกัน แถมยังมีฝรั่งโรคจิต เห็นตรงไหนมีฟองลอยขึ้นมายิ่งชอบขับเจทสกีมาใกล้ๆ ขนาดดำอยู่ที่7เมตรยังได้ยิน อาการเมาวันนี้ลดน้อยลง แต่ยังคงกิจกรรมการนอนอยู่เช่นเดิม น้องบางคนที่แรงเหลือเฟือก็สน๊อกกลิ้งกันต่อ แต่อีฉันขอบาย เป็นตะคริวอะ
(แหม่มฝรั่งด้านล่างภาพนี่ไม่ใช่นะ ชีมากะเรือของทัวร์วัยทอง) หรือไม่ก็ว่ายน้ำเล่น อย่างน้องป๊อป...... (กระโดดจากชั้น3ของเรือไปนะนั่น)
และเรือเราก็มีโชว์ตกน้ำให้ดู เรือทัวร์วัยทอง(ฝั่งขวา)สนใจโชว์นี้น่าดู (แต่คนโชว์เขาจะโชว์ให้หน่มๆสาวๆที่มากับเรือที่จอดอยู่ด้านซ้ายของเรามากกว่า)
แล้วเรือก็นำพวกเรากลับมาที่ท่าเรือแหลมบาลิไฮย์โดยสวัสดิภาพ
มื้อเย็น เรามากิน"บะหมี่ในตำนาน" ร้านอยู่หลังตลาดโรงพยาบาลสมเด็จ ณ ศรีราชา
ฝั่งขวาแบบปกติของอีฉัน ฝั่งซ้ายเป็นแบบ extra ใส่บะหมี่4ก้อนของพี่เต้ย --------------------------------------------------------------------------------- หมดแล้วค่ะ ทริปดำน้ำครั้งแรกในชีวิต คิดไว้ว่าถ้าเรียนจบทำงานมาแล้วจะมาเรียน advance ต่อ (หวังว่าน้องคงให้พี่เรียนด้วยนะ)
ขอบคุณ พี่เต้ย พี่เดียร์ instructor จากPADI และรุ่นพี่มีนกร ที่ทั้งสอนทั้งดุ จนอีฉันทำได้ทุกskill ขอบคุณมากนะคะ... ปล1. อีกเดือนเดียวก็จะเรียนจบแล้วอะ รู้สึกว่าเจอบางคนช้าไปแหะ... (ท่องไว้แล้วนะ เป็นพี่ เป็นพี่ๆๆ) ปล2. ไม่ได้เล่าเรื่องตอนไปฝึกงาน เพราะไม่อยากเล่า ไม่อยากพูดถึง และจะไม่นึกถึงอีก
5月6日 5 พฤษภาคม*** ความจริงจะเขียนตั้งแต่เมื่อวานแล้วแหละ แต่ลืม ***
7 ปีแล้ว ที่ได้รู้จักกับเพื่อนๆ
อดีตเด็กน้อยม.4/3 ที่ทำโหลสัตว์ดองแตก กับตำนานงูดองห้องชีวะ
มาม.5/3 ที่(แอบ)อยู่ทำบอร์ดกันถึง3ทุ่ม
ม.6/3 ที่ยังทำตัวไม่โตซะที
พฤษภาคม 2546 1วันหลังจากผลentranceออก พวกเรากลับมารวมตัวกันอีกครั้ง และพร้อมที่จะช่วยแก้ปัญหาที่เกิดขึ้น
วันนั้น พวกเรากำหนดกันว่า ให้วันที่ 5 พฤษภาคม เป็นวันรุ่นของพวกเรา
![]() มาถึงวันนี้ พวกเราอาจจะห่างหายกันไป ด้วยทั้งหน้าที่การงาน(สำหรับคนที่เรียนจบ) หน้าที่การเรียน
บางคนก็หายหน้าหายตากันไป
. . .
คิดถึงวันเก่าๆ
4月25日 work & travelที่จริงจะเขียนblog นี้ตั้งแต่กลับจากฝึกงานแล้วแหละ แต่ด้วยอุปสรรคทางเทคโนโลยีทั้งหลายทำให้ไม่ได้อัพซะที (ข้ออ้างของคนขี้เกียจนั่นเอง)
topicของblogแล้ว ใหม่ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังถึงขนาดไปโครงการทำงาน+เที่ยวสุดฮิตแต่ประการใด
สิ่งที่ขาดไม่ได้ของปี3คือการฝึกงาน แต่อีกนัยหนึ่งคือการเปลี่ยนที่นอนนั้นเอง . . .
สอบเสร็วันสุดท้ายเมื่อ 11 มีนาคม มีเวลาให้จัดกระเป๋า2วัน . . .
14 มีนาคม ..ออกเดินทาง
อ.นัดไว้ว่ารถออกตอน9โมงเช้า อิใหม่แหกขี้ตาออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ 6โมง แล้วเป็นไงละ มาถึงมีตะลัยจอดอยู่หน้าตึก1คัน กับเพื่อนที่นั่งง่วงกันอยู่หน้าตึก เพราะกว่าอาจารย์จะมาถึงก็ปาไปเกือบ11โมง
เดินทางด้วยความทรมานเล็กน้อย(ใหม่หลับเกือบตลอดทาง) แต่การนั่งตะลัยให้ความรู้สึกดีไปอีกแบบ(อย่างน้อยก็ดีกว่ารถทัวที่ไปทริปPhyco)
จุดหมายของเราอยู่ที่
เป็นครั้งที่2แล้วที่มาคลองวาฬ (ครั้งแรกตอนtrip taxo)
ในวรรดาสถานีวิจัยที่เคยไปมา ใหม่ชอบที่นี่มากที่สุดนะ (แต่ไม่นับที่ระนองเพราะไปหลังtsunami พอดี กำลังเยินสุดๆ)
ตอนที่มาครั้งแรกนั้นไม่ได้สำรวจสถานีกันเท่าไร (แค่มานอนอย่างเดียว)
^
^ ภูเขาลูกนี้อยู่ติดกับสถานีฯ (อยู่หลังเขาซะงั้น) ยิ่งอยู่ในตัวเมืองก็ยังมองเห็น ส่วนบ่อที่เห็นเป็นบ่อที่ใช้พักน้ำทะเล ไม่รู้ว่าพักกันมานานเท่าไรแล้ว ลงไปลอกสาหร่ายขึ้นมา เน่าโคตรๆ
^
^ พื้นที่รับผิดชอบ เป็นบ่อเลี้ยงChlorella (primary producer) เอาไปใช้เลี้ยงสัตว์น้ำอื่นๆ
วันๆก็ ล้างบ่อ > น้ำ > เตรียมปุ๋ย > ปล่อยหัวเชื้อ > กวนบ่อ
นอกจากนี้ก็ยังมีงานกลุ่มที่รับผิดชอบการเลี้ยงปูม้า (ยากจริงๆเลย)
มีเหตุการณ์ระทึกเกิดขึ้น เพราะมีฝนตก มีใครเคยบอกไหมว่าฝนที่ตกใกล้ทะเลมันจะแรงกว่าตกที่อื่น ลมพัดอย่างกับพายุ เพื่อนบางคนบอกว่ากะลามังเอย ถังเอยที่ใช้ในเรืองเพาะฝักปลิวว่อนไปหมด (โม้ละ) ส่วนใหม่นะหรอ ทำตัวเป็นประโยชน์โดยการวิ่งฝ่าลมมาเก็บผ้าที่ตากไว้ และปิดหน้าตากที่บ้านพัก (เปิดมันทุกบานซะงั้น)
^
^ ดูในรูปแค่สลัวๆ ทั้งที่ฝนตกแรงมากๆ(ถ่ายจากที่กินข้าว)
ที่นี่สัตว์ที่เจอมักจะตัวใหญ่ผิดปกติ
^
^ ตั๊กแตกยักษ์ ตัวใหญ่เกือบฝ่ามือ (มัวหน่อย จ้องดีๆถึงจะเห็น)
^
^ หอยตาล ไซส์ปกติ(แต่ก็ตัวใหญ่อยู่ดี) พี่ลิขิต(หรือพี่เทพ?) ไปเอาแม่ปู แต่ดันได้เจ้านี่เป็นของแถม มันติดมากับอวน ไม่รู้ตอนนี้เป็นไงบ้าง
^
^ ไอ้black สุนัขเพศผู้ที่มีนิสัยต้องอยู่มนุษย์ตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลากินข้าว
ออกมาอยู่นอกสถานีฯกันบ้าง ตอนแรกคิดว่าการมาฝึกงานต้องอดตายแน่ๆ แต่คิดผิดซะแล้ว
ที่นี่มีตลาดนัดวันอาทิตย์และพฤหัส ถึงแม้จะไม่มีเสื้อผ้าของใช้ให้ช๊อปเหมือนตลาดหัดมหิดลหรือตลาดนัดก่อนหวยออกที่เกษตร แต่ก็มีของกินให้พุงปลิ้นได้เหมือนกัน
ห่างจากสถานีฯไป2 กิโลกว่าๆ เราก็จะพบกับตลาดคลองวาฬ
^
^ อารมณ์เหมือนในหนังแฟนฉันเลยอะ
ตลาดคลองวาฬก็คล้ายๆกับตลาดตามต่างจังหวัด (คล้ายตลาดศาลายาเก่าด้วย) ของขายจะมีมากในช่วงเช้า และเป็นโชคร้ายที่ดันไปวันที่มีตลาดนัดพอดี เลยแทบจะไม่มีร้านไหนขายของกัน แต่ใหม่ก็ยังได้ยาเคลือบกระเพาะติดมือไว้ช่วยชีวิตเวลาอาหารไม่ย่อยแล้ว
ลองถามชาวบ้านแถวนั้นว่าทางลงทะเลอยู่ไหน แล้วเขาก็ชี้ไปที่ธนาคารกรุงเทพ
เมื่อเดินไปด้านหลังของธนาคาร จะพบกับ
^
^ แสงน้อยไปหน่อย ถ่ายได้แค่นี้แหละ
โหย....ยยยยย สวยอะ ทะเลที่นี่เป็นหาดหิน และคลื่นลมแรงมาก
^
^ เจ้านี้ คือbreakwaters เคยเห็นแต่ในหนังสือตอนเรียน Ocean เพิ่งเห็นอันจริงก็วันนี้แหละ ที่นี่ทำbreakwatersหลายอัน คลื่นลมคงแรงมาก
ยังๆ อย่าคิดว่ามีที่เที่ยวแค่นี้
ห่างจากสถานีไปเกือบ2กิโล (แต่คนละทางกับมาตลาด) เราจะพบกับ
^
^ ปากทางเข้าเป็นค่ายทหาร ข้างในมีทั้งทหารบกและก็ทหารอากาศ และก็อ่าวมะนาว
^
^ 2ตัวนี้ เฝ้าอยู่ข้างหน้า เป็นมิตรสมกับที่อยู่ในสถานที่ท่องเที่ยวจริงๆ
มาดูพระอาทิตย์กันที่อ่าวมะนาว สวยสมกับที่ตื่นมาตั้งแต่ตี5จริงๆ
^
^ ทะเลเงียบมากๆ คลื่นลมไม่มี น้ำขึ้นสูงสุด แต่มันคงจะสนุกกว่านี้ถ้าเมื่อคืนไม่โดนแตนต่อยขาบวม กว่าจะเดินมาถึงที่อ่าวมะนาวลากขาแทบไม่ขึ้น
ไหนๆแล้ว ขอซะหน่อยเหอะ
^
^ สวยจริงๆ แล้วตรูจะเอานิ้วไปจิ้มพระอาทิตย์ทำไมฟระ
^
^ ตอนแรกจะเล่นมุขพระอาทิตย์ในกำมือ แต่ก็ไม่รอด
วันสุดท้ายที่เราอยู่ ทำไมมีรถช่อง9 วิ่งไปมาอะ แถมมีตำรวจอีก แล้วเราก็ได้คำตอบ
น่าจะซ้อมก่อนหน้านี้ จะได้ไปซ้อมด้วย
วันกลับ ออกจากที่นั่นตอนบ่ายโมงกว่า เดินทางด้วยตะลัยเช่นเดิม (และใหม่ก็หลับตลอดเช่นเดิม)
โชคดีที่รถมาผ่านถนนกาญจนาภิเษก เลยลงที่สมาคมชาวปักษ์ใต้แล้วต่อแท๊กซี่กลับบ้าน ไม่ต้องหิ้วกระเป๋าไปถึงเกษตร
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ แล้วเจอกันฝึกงานเดือนตุลาที่กำแพงแสน
- ขอบคุณเจ้าหน้าที่ ที่สถานีฯทุกคน โดยเฉพาะพี่ไทรที่ไม่ดุแม้ใหม่จะทำงานผิดก็ตาม
- อยู่ที่นั่น กินโดยไม่คิดถึงอะไร เลยต้องพบน้ำหนักอีก4กิโลกลับบ้าน
- ข่าวร้ายที่สุด แม่โทรไปบอกว่าสีนวลโดนงูเห่ากัดตาย ถ้าใหม่อยู่บ้าน นวลคงไม่เป็นไร
- อาหารที่ให้แม่ครัวทำ แม้ไม่อร่อยแต่ก็กินหมดอยู่ดี
- ภาพทุกภาพถ่ายด้วย sony ericsson w550i อภินันทนาการท่านพี่
- เรื่องบางเรื่อง ใหม่ก็ไม่คิดให้รกสมอง
สุดท้าย . . . จะอัพblog เมื่อไรดีอะ 6月8日 ~One day with Bus~ ชีวิตที่ผูกติกกับระบบขนส่งมวลชนเปิดเทอมอีกแล้ว
น่าเบื่อจริงๆ
อะๆ ไม่ได้เบื่อเรื่องเรียนนะ (ตั้งใจเรียน แต่เบื่อหน้าไอ้ดำ
สิ่งที่น่าเบื่อ(?) ที่สุดในหนึ่งวัน ก็คือการนั่งรถเมล์
ระยะทางศาลายา-ม.เกษตร ต้องใช้บริการรถประจำทางอย่างต่ำ2สาย
(ทุกที3สาย -"-)
ช่วงเช้า......
สาย125 (8บาท) รถร่วมฯที่อยู่คู่กับตำบลนี้มากว่า20ปี (20ปีผ่านไปก็ยังแย่เหมือนเดิม)
ดีอย่างที่ขึ้นต้นสาย ได้มีที่นั่ง(จนถึงนอน) ในเวลา30นาที ถ้าคุณคนขับไม่ขับลาก...........กซะก่อน
ถ้ารีบๆนัก ก็ขึ้น515(14บาท) ถ้าไม่กลัวจน
จุดหมายคือแยกพุทธมณฑลสาย2 (ฝั่งบรมราชชนนี)
สาย127 (8บาท) รถร่วมฯที่อายุอ่อนกว่า125ไม่เท่าไรนัก และก็ยังคงคุณภาพการบริการได้เท่าเดิม
รถมาช้า คนก็แน่น กระเป๋ารถเมล์ก็สะทู่เหลือเกิน แต่ก็ใช้บริการเข้าปีที่3แล้ว
"บิ๊กซี บิ๊กคิง บางใหญ่ ถึงแล้วเพ่"
[เฮ้อ..... ต้องตื่นจนได้]
สาย177/528 (17บาท) รถร่วมฯอายุน้อย ที่สร้างข่าวขึ้นหน้า1กันมาแล้ว
ด้วยสภาพรถที่ไม่น่าจะเอามาวิ่งได้ (1สัปดาห์ ขึ้น5วัน รถเสียกลางทางอยู่3วัน) หน้าร้อนแอร์ไม่เย็น หน้าฝนหลังคารั่ว หน้าหนาวแอร์เกิดเย็นขึ้นมา
1ชั่วโมง(ถึงมากกว่า++) ก็น่าจะถึงหน้าประตูงามฯ2
ตั้งแต่นั่งมา 528เคยทำสถิติจากบางใหญ่ถึงเกษตรในเวลา20นาที (และเป็นครั้งเดียว)
ขากลับ......
ขออธิบายหน่อยนึงว่าขากลับบ้าน ใหม่ไม่เร่งนัก แต่ขอสบายไว้ก่อน
สาย52 (8บาท) รถเมล์ที่มาทุก1ชาติ(?) เคยรอตั้งแต่4โมงเย็น 6โมงมันยังไม่มา มาทีก็มาหลายๆคัน แข่งกับคนในรถหัวแทบทิ่ม นอกจากนี้ คนขับสาย52มักทำอะไรที่ตรงข้ามกับสิ่งที่ผู้โดยสารต้องการ เช่นไม่ยอมออกทางเบี่ยงเอาแต่ติดอยู่ข้างใน
การนั่ง52ออกจะทรมานนิดหน่อย ยิ่งรถติดที่แยกสะพานควายแล้ว เหม็นโคดๆ
ใหม่ใช้เวลาอยูเกือบๆปี กว่าจะรู้ว่าสามารถนั่ง52ไปจนถึงต้นสาย125ที่สถานีรถไฟใต้ดินบางซื่อได้
สาย125(8บาท) ไม่ต้องบอกอะไรแล้วมั้งสำหรับรถเมล์สายนี้
นั่งหลับชั่วโมงกว่าๆก็ถึงบ้านแล้ว
สรุป ค่ารถใน1วัน= 8+8+17+8+8 = 49บาท....
49บาท!
ยังไม่นับที่มาสายต้องขึ้นรถตู้หรือกลับดึกขึ้น522นะ
สาธุ..... ค่าน้ำมันอย่าเพิ่งขึ้นอีกเลยนะ ค่ารถเมล์จะขึ้นตามเอา
2月6日 ความเหงา . . . อย่างผิดปกติช่วงนี้ เป็นอะไรไม่รู้
รู้สึกว่าเหงา
เหงามากๆด้วย
อืม หรือว่าจะเป็นโรคซึมเศร้า
ไม่หรอก ใหม่ยังปกติดี
แค่บางครั้ง รู้สึกว่าน่าจะมีใครอยู่ข้างๆเราบ้าง เข้าใจที่เราบ้าง
อยู่ข้างๆ เวลาต้องการคำปรึกษา
หรือคนที่ใหม่โทรหาได้ โดยที่ไม่ต้องธุระอะไร
รู้ไหม? การเอาใจคนอื่นมันยากนะ แต่การให้ใจเขามาใส่ใจเรามันยากกว่า
และรู้หรือเปล่าว่าเป็นห่วง เป็นห่วงมากๆด้วย ดูแลตัวเองบ้างสิ(วะ)
รู้อยู่หรอกว่าต้องการอะไร แต่รอให้ถึงเวลาก็จะดีกว่า
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- จบเกษตรแฟร์ไปแล้ว ใช้เวลา7วัน กว่าจะเดินรอบงาน
- ทำterm-work มีนวิทยาเข้าอาทิตน์ที่สองแล้ว ยังทำไม่เสร็จเลย
- รู้สึกว่าตอนนี้ กำลังแบ่งเวลาไม่ถูก
- ชอบเพลงนี้ ชอบมาก แต่ห้ามฟังคนเดียว เดียวจะอินจัด
- ทั้งหมดขั้นต้น หมายถึงกันใครบ้าง ขอให้รู้ตัวไว้ก็พอ
- วาเลนไทน์อีกแล้ว เบื่อนะเฟ้ย ไม่มีความรักให้ใครด้วย
- สภาพโต๊ะก่อนจะสอบ Inver อย่างกับระเบิดลง |
|
|||||||
|
|